PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Tolerantie en auto-immuunziekten: wat leert ons de fundamentele immunologie?
Author(s): KERRE T, PLUM J, , , , , , ,
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 55    Issue: 23   Date: 1999   
Pages: 1647-1653
DOI: 10.2143/TVG.55.23.5000604

Abstract :
De specifieke immuniteit vormt een repertoire met een quasi onbeperkte diversiteit, zodat tegenover de antigenen van elke indringer en zijn mutanten een passend antwoord kan worden opgebouwd. Dit repertoire wordt gevormd tijdens de rijping van de lymfocyten door een toevallige associatie van genen (genherschikking). Dit proces zal fataal autoreactieve lymfocyten vormen.

Verschillende mechanismen verhinderen dat deze lymfocyten een auto-immune pathologie kunnen veroorzaken. Op de aanmaakplaats is er deletie van autoreactieve cellen, een proces dat centrale tolerantie wordt genoemd. In de periferie moeten lymfocyten ten minste twee signalen ontvangen om geactiveerd te worden, zodat niet alleen de antigeenspecificiteit (signaal 1), maar ook andere signalen gestuurd door de antigeenpresenterende cellen (signaal 2) een beslissende rol spelen.

Het gevolg van de antigeeninteractie met de lymfocyten kan dus activatie, anergie of zelfs eliminatie voor gevolg hebben door apoptose. Een foute balans tussen deze signalen of een gebrekkige eliminatie van cellen door stoornissen in apoptose kunnen auto-immuunziekten voor gevolg hebben.

Een betere kennis van de functie van T-helpercellen, cytokinen, membraaninteracties, en antigeenpresentatie scheppen nieuwe therapeutische mogelijkheden om auto-immuunziekten en rejectie bij transplantatie te bedwingen.





Geen abstract

download article




54.226.73.255.