PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Behandelingsstrategie bij multipel myeloom: heden en toekomst
Author(s): VANDE BROEK I, SCHOTS R, VAN CAMP B
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 58    Issue: 11   Date: 2002   
Pages: 721-728
DOI: 10.2143/TVG.58.11.5001341

Abstract :
Een multipel myeloom is een kwaadaardige hematologische aandoening gekenmerkt door de ongecontroleerde proliferatie van monoklonale plasmacellen in het beenmerg. Deze maligne plasmacellen maken monoklonale immunoglobulinen aan die kunnen opgespoord worden in serum en urine.
Botpijn ten gevolge van osteolytische letsels is de meest voorkomende klinische presentatie. Bij 30% van de patiënten wordt de ziekte toevallig gevonden. Een multipel myeloom wordt bij differentiaaldiagnose onderscheiden van andere oorzaken van monoklonale gammopathie zoals monoklonale gammopathie van onbepaalde oorsprong (MGUS) en de ziekte van Waldenström.
Chemotherapie met melfalan en prednison vormt de standaardbehandeling voor multipel myeloom. Een hooggedoseerde chemotherapie met autologe transplantatie is superieur aan conventionele chemotherapie in termen van respons en overleving. Allogene stamceltransplantatie is curatief voor een klein deel van de patiënten, maar wordt bemoeilijkt door een hoge therapiegerelateerde mortaliteit. Een betere ondersteunende behandeling kan worden aangeboden met bisfosfonaten en groeifactoren (G-CSF en erytropoëtine).
Nieuwe therapeutische middelen waaronder angiogeneseremmers, immunotherapie en vaccinatie worden thans geëvalueerd in klinische studies.





Therapeutic management of multiple myeloma. Present and future
Multiple myeloma is a hematological malignancy characterised by an uncontrolled proliferation of monoclonal plasma cells in the bone marrow. These malignant plasma cells produce monoclonal immunoglobulins which can be detected in the serum and/or the urine. Bone pain due to osteolytic lesions is the most common clinical presentation. In 30% of patients the disease will be found co-incidentally.
Multiple myeloma must be differentiated from other causes of monoclonal gammopathy such as MGUS (monoclonal gammopathy of undetermined origin) and Waldenström’s disease.
The standard treatment for multiple myeloma is melphalan combined with dexamethasone. High dosed chemotherapy with autologous stem cell transplantation appeared superior to conventional chemotherapy in terms of response rate and survival. Allogenous stem cell transplantation could be curative for a few myeloma patients, but is hampered by a high transplant-related mortality. Bifosfonates and growth factors (G-CSF and erythropoietin) can offer a better supportive therapy.
New therapeutical agents such as inhibitors of angiogenesis and immunotherapy are currently being evaluated in clinical trials.

download article




3.95.23.35.