PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Barrett-slokdarm: risico op ontaarding en rationale voor screening
Author(s): TACK J
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 58    Issue: 18   Date: 2002   
Pages: 1223-1225
DOI: 10.2143/TVG.58.18.5001428

Abstract :
Barrett-slokdarm is een belangrijke refluxgerelateerde entiteit, omdat deze aandoening een voorloperletsel is van het adenocarcinoom van de slokdarm en de oesofagogastrische junctie. Medicamenteuze of chirurgische antirefluxbehandeling biedt geen garantie voor vermindering van het maligne risico. Ablatie van het columnair epitheel gaat gepaard met verwikkelingen zoals strictuurvorming of residuele eilandjes van columnair epitheel. Om die reden, en wegens de vaak langdurige evolutie van Barrett naar maligniteit, wordt gekozen voor endoscopische opvolging. Het is niet gekend of endoscopische opvolging op het voorkomen van Barrett-slokdarm in bepaalde populaties kosten-batenefficiënt is. Niettemin blijken de meeste gastro-enterologen in de praktijk endoscopische opvolging aan te raden en uit te voeren. Het optimale interval staat echter niet vast en veel berust op consensus: bij patiënten met enkel intestinale metaplasie of laaggradige dysplasie volstaat endoscopische follow-up met biopsiename om de 1 tot 2 jaar. Bij hooggradige dysplasie is bevestiging door een tweede patholoog-anatoom aangewezen. Bij bevestiging wordt oesofagectomie aangeraden, zeker bij jongere patiënten.





Barrett esophagus: risk of malignant degeneration and rationale for screening
Barrett’s esophagus is related to reflux, and the associated mucosal changes are a precursor of adenocarcinoma of the esophagus and of the gastro-esophageal junction. Medical or surgical anti-reflux therapy does not guarantee a decreased risk of malignancy. Endoscopic ablation of the columnar epithelium is associated with complications such as stricture formation or residual islands of columnar mucosa. Because of these limitations, and in view of the stepwise evolution towards malignancy, endoscopic surveillance is generally preferred. It is unknown whether endoscopic surveillance is cost-efficient or not in certain populations. Nevertheless, most gastroenterologists advocate endoscopic surveillance. The optimal surveillance interval has not been determined, and most surveillance protocols are based on consensus and habit: in case of intestinal metaplasia or low grade dysplasia, endoscopic biopsies every 1 or 2 years are thought sufficient. In case of high grade dysplasia, confirmation by a second pathologist is indicated. In case of confirmation, esophagectomy is advised, especially in young patients.

download article




54.162.151.77.