PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Mycobacterium marinum: Het loerend gevaar in aquariums!?
Author(s): LALEMAN W, INDERADJAJA N, RAVELINGIEN I, GHEYSENS B
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 60    Issue: 17   Date: 2004   
Pages: 1233-1240
DOI: 10.2143/TVG.60.17.5001958

Abstract :
Infecties met niet-tuberculeuze mycobacteria (NTM) komen niet vaak voor, maar de enorme aangroei in aantal en prevalentie van deze species heeft geleid tot een nieuwe inschatting van de voor de mens potentieel pathogene organismen, zowel bij de immuuncompetente en nog meer bij de immuungecompromitteerde gastheer.
Mycobacterium marinum maakt deel uit van deze NTM en wordt vooral geassocieerd met infecties gerelateerd aan aquariums en zwembaden, respectievelijk resulterend in populaire benamingen zoals "fish tank granuloma" en "swimming pool granuloma".
Na een incubatie van 2 tot 3 weken ontwikkelen zich, bij voorkeur ter hoogte van de distale extremiteiten, letsels zoals ulcera, noduli of een lymfocutaan "sporotrichoïd" syndroom, in aansluiting met laceraties of wondjes opgelopen in een waterrijke omgeving. Aantasting van peesscheden, bot en synovium komen minder voor. Een correcte diagnose is moeilijk en wordt vaak laat gesteld, met alle gevolgen vandien. Sleutelelementen liggen evenwel in de anamnese van risicofactoren, zoals trauma en water- of visgerelateerde hobby’s of beroepsbezigheden.
Aan de hand van twee ziektegeschiedenissen wordt dieper ingegaan op de epidemiologie, de microbiologie, de kliniek, de diagnosestelling en de behandeling van M. marinum-geassocieerde wekeweefselinfecties.





Mycobacterium marinum and fish tank granuloma
Mycobacterium marinum is a well-described cause of a cutaneous infection manifested by cutaneous ulcers, nodules, or verrucous plaques, which may progress into sporotrichoid lesions or deeper infections involving tendons, joints or bones.
These lesions usually follow injuries related to fish spines or lacerations or abrasions which have been exposed to freshwater or saltwater. If untreated, these infections can result in significant morbidity, which unfortunately occurs rather frequently because of delayed diagnosis. Clues in the clinical history such as exposure to fish, natural bodies of water, fish tanks or swimming pools can expedite diagnosis and therapy. Furthermore, it is important to take into account the possibility of a long incubation period, up to 9 months.
Clinical suspicion should be followed by a biopsy for histopathological examination, staining of acid-fast bacilli and culture at specific temperature.
Therapy is either medical, surgical or a combination of both, depending on the extent of the infection.
By means of 2 clinical cases the epidemiology, clinical presentation, diagnosis and treatment are further elucidated in this manuscript.

download article




34.230.84.215.