PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Antibioticumbeleid na appendectomie voor verwikkelde appendicitis bij kinderen
Author(s): VANDENBUSSCHE N, AERSSENS P, ALLIËT P, CARTUYVELS R, GILLIS P, MAGERMAN K, MEWIS A, RAES M
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 61    Issue: 11   Date: 2005   
Pages: 814-821
DOI: 10.2143/TVG.61.11.5002193

Abstract :
In dit artikel worden volgende punten besproken:
1. Is het gebruik van antibiotica bij verwikkelde appendicitis zinvol?
2. Welke antibioticumtherapie geniet de voorkeur?
3. Intraveneuze of perorale toediening?
4. Minimumduur van de behandeling en criteria om te stoppen.
Uit een studie van de recente literatuur (1960 tot 2002) kunnen we het volgende besluiten:
1. Er is voldoende evidentie voor het starten van antibioticumtherapie bij volwassenen met een verwikkelde appendicitis. De studies bij kinderen wijzen in dezelfde richting.
2. Monotherapie met amoxicilline-clavulaanzuur lijkt een goed alternatief voor de klassieke triple-therapie: ampicilline, gentamicine en metronidazol of clindamicine. Wanneer men bij patiënten met een ernstiger sepsisbeeld een bredere Gram-negatieve activiteit wil verzekeren, kan een aminoglycoside toegevoegd worden.
3. Overschakelen van een intraveneuze naar een perorale therapie lijkt veilig bij het hernemen van de darmtransit of als de patiënt 48 uur koortsvrij is.
4. Na het uitvoeren van een appendectomie kunnen de antibiotica gestopt worden indien aan de volgende criteria voldaan is:
– de rectale temperatuur blijft beneden 37,5°C gedurende minstens 24 uur;
– de abdominale klachten zijn verdwenen en het abdominaal onderzoek is genormaliseerd;
– de darmtransit is hernomen;
– de leukocytose is genormaliseerd met een normale differentiatie en 3% of minder staafkeringen.





The management of complicated (gangrenous or perforated) appendicitis in children
The following topics are discussed as regards the management of complicated (gangrenous or perforated) appendicitis in children:
1. The usefulness of antibiotics in complicated appendicitis.
2. The preferential antibiotic therapy.
3. The preferential form of administration: intravenous or oral.
4. The minimum duration of the treatment and the criteria for ending the therapy.
Study of the literature between 1960 and 2002 gives the following results:
1. There is sufficient evidence for starting antibiotic therapy in adults with complicated appendicitis. Studies with children show the same tendency.
2. Monotherapy with amoxycillin/clavunalate seems to be a good alternative therapy for the classic triple therapy: ampicillin, gentamycin and metronidazol or clindamycin. An aminoglycoside can be associated in patients with a more severe sepsis or when a broader gram-negative activity is preferred. Different alternative antibiotic schemes show good clinical results as well. Further research with larger groups of children is needed to prove the effectiveness of these schemes.
3. Switching from intravenous to oral administration is safe, once boweltransit reoccurred or when patient has no fever during 2 consecutive days.
4. After appendectomy antibiotic therapy can be stopped if the following criteria are fulfilled:
– rectal temperature remains less than 37,5°C for at least 24 hours;
– abdominal complaints have disappeared and abdominal examination is normal;
– bowel transit has reoccurred;
– leukocytosis is normalised with a normal differentiation and 3% or less band forms.

download article




3.84.182.112.