PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Vroege opsporing en behandeling van psychotische aandoeningen: rationale en klinisch-diagnostische overwegingen
Author(s): LACLUYSE K, WUYTS PH, VAN BOUWEL L, MCGUIRE PK, PEUSKENS J
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 65    Issue: 20   Date: 2009   
Pages: 923-928
DOI: 10.2143/TVG.65.20.2000628

Abstract :
Psychotische aandoeningen in een vroeg stadium opsporen en behandelen dringt zich sinds het einde van de jaren negentig op als nieuwe klinische standaard. Recent onderzoek suggereert immers dat de prognose van deze aandoeningen aanzienlijk kan verbeterd worden door de duur van onbehandelde psychose te verminderen en multidisciplinaire zorg te garanderen tot 2 à 3 jaar na het doorbreken van de eerste episode. Ook interventie tijdens de prodromale fase kan de afloop gunstig beïnvloeden, enerzijds door de ernst en frequentie van de prodromale symptomen te verminderen en anderzijds door transitie naar psychose uit te stellen of zelfs te voorkomen.
Screenen naar psychotische aandoeningen op bevolkingsniveau of binnen de familiaal belaste subgroep is niet aangewezen. Een geïndiceerde aanpak, waarbij men zich richt op hulpzoekende patiënten die een aantal kenmerken of symptomen vertonen die gelinkt zijn aan psychose, blijkt het meest zinvol. Om binnen deze groep de patiënten op te sporen die reëel risico lopen op het ontwikkelen van een psychotische episode werden 2 strategieën ontwikkeld. De “attenuated positive symptoms” benadering en de “basic symptom” benadering vertrekken elk vanuit een specifiek conceptueel kader en schuiven bepaalde screeningsinstrumenten naar voor, maar voorlopig kan geen van beide strategieën transitie naar psychose sluitend voorspellen. Vermoedelijk biedt verdere ontwikkeling van een geïntegreerde aanpak met ruimte voor beide strategieën de beste waarborg op een succesvolle en efficiënte screening van deze kwetsbare populatie.





Early detection and treatment of psychotic disorders: rationale and diagnostic considerations
Early intervention of psychotic disorders imposes itself as the new clinical standard since the end of the nineties. Recent research suggests that by decreasing the duration of untreated psychosis and by providing multidisciplinary care for up to 2 to 3 years after the onset of the first psychotic episode, the prognosis of psychotic disorders improves significantly.
Furthermore, it has been demonstrated that intervention during the prodromal phase of psychotic disorders could improve the outcome by reducing the severity and frequency of the prodromal symptoms and by delaying or even preventing the onset of a first episode of psychosis.
However, screening the general population or a subgroup with a presumed genetic vulnerability for developing psychotic disorders is contestable. An indicated screening approach, focusing on patients who experience a number of characteristics or symptoms associated with psychosis, remains the most sensible.
Recently, two separate strategies have been developed to facilitate the successful screening of individuals with an increased risk of developing psychosis. The “attenuated psychotic symptoms” approach and the “basic symptoms” approach both deliver a conceptual and practical approach. However, it appears that neither can offer a sufficient and comprehensive strategy. An integrated approach combining insights from both strategies will presumably provide the best guarantee towards a successful and efficient identification of this vulnerable population.

download article




3.90.12.112.