PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Vulvair vestibulitissyndroom: een vaak miskende oorzaak van dyspareunie
Author(s): DHAENENS L, VERSTRAELEN H, WEYERS S, LAMBEIN K, DHONT M
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 66    Issue: 11   Date: 2010   
Pages: 533-538
DOI: 10.2143/TVG.66.11.2000764

Abstract :
Het vulvair vestibulitissyndroom (VVS) is een aandoening van het vulvaire vestibulum, die zich kenmerkt door een gevoel van vulvaire branderigheid en oppervlakkige dyspareunie. De pijn die wordt uitgelokt door het vestibulum op verschillende plaatsen aan te raken met een wattenstaafje (de “Q-tip test”) wordt beschouwd als de hoeksteen voor de diagnose van VVS. De aandoening komt voornamelijk voor bij jonge vrouwen die nog geen kinderen hebben gebaard en heeft begrijpelijk een belangrijke impact op de persoonlijke en relationele psychoseksuele beleving.
Ondanks uitgebreid onderzoek blijft de oorzaak onbekend. Vermoedt wordt dat de chronische lokale inflammatie van het vestibulum wordt veroorzaakt door een waaier van factoren zoals vulvovaginale schimmel- infecties, neurologische disfunctie, overgevoeligheid voor chemicaliën en hoge concentraties van urinaire oxalaten. Door de heterogeniteit van mogelijke oorzaken en de onzekerheid over de oorzaak in het individuele geval worden diverse behandelingen voorgesteld die dikwijls gelijktijdig of sequentieel worden toegepast.
De drie pijlers in de behandeling van VVS zijn: relaxatietraining van de bekkenbodemspieren, lokale en systemische medicamenteuze therapie en als laatste optie chirurgische resectie van het vestibulum. Daarnaast worden ook ondersteunende maatregelen voorgesteld zoals het beperken van oxalaten in de voeding, voldoende drinken, gebruik van neutrale zepen voor de intieme hygiëne en het vermijden van spannende broeken.





The vulvar vestibulitis syndrome: an underestimated cause of dyspareunia
The vulvar vestibulitis syndrome (VVS) is the most frequent cause of dyspareunia in young women. It is characterized by an extreme sensitivity of the vulvar vestibulum due to a chronic inflammation of the vulvar mucosa. Although the complaints of the patient are very suggestive for the diagnosis which is easily confirmed by inspection of the vulva and particularly by the pain which is pathognomically elicited by touching the para-urethral clefts and the opening of the Bartholin’s glands with a moistened cotton tip (the Q-tip test), the correct diagnosis is frequently delayed.
Most patients have consulted several physicians before being diagnosed and many have been treated with multiple topical or systemic medications, with minimal relief. To make things worse, patients may be told that the problem is primarily psychological, thus adding to their distress. Multiple etiologies have been suggested including prior vulvovaginal candidiasis, a hypersensitivity reaction to various chemicals, high levels of urinary oxalates, neurological dysfunction but the true etiology remains elusive.
As may be expected when the cause is unknown and VVS having been attributed to a great variety of hypothetical factors, many treatment options have been proposed. Besides some general hygienic measures such as avoidance of local irritants, tight underwear and trousers and temporary abstinence of penetrating sexual activity, medical treatment remains the first option. This includes local application of an anaesthetic ointment, low dose tricyclic antidepressants and biofeedback therapy of the pelvic floor musculature. Vestibulectomy remains a treatment option of last resort. Judicious use of this scale of treatment options in a multidisciplinary approach will bring complete or partial relief in the majority of patients.

download article




184.73.14.222.