PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Het transmurale zorgtraject diabetes mellitus type 2
Author(s): GODERIS G, MATHIEU C
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 66    Issue: 22   Date: 2010   
Pages: 1094-1101
DOI: 10.2143/TVG.66.22.2000863

Abstract :
Op 1 september 2009 trad het zorgtraject “diabetes mellitus type 2” in werking. Een zorgtraject berust op de samenwerking tussen 3 partijen, namelijk de patiënt, de huisarts en de specialist, en beoogt een verbeterde samenwerking tussen de huisarts en de specialist om de behandeling van chronische ziekten te optimaliseren waarbij ook de patiënt actief betrokken wordt. Voor het zorgtraject diabetes mellitus type 2 (DM2) komen in aanmerking alle patiënten met DM2 die een behandeling volgen met 1 of 2 insulinespuitjes per dag of incretinemimetica, evenals alle patiënten van wie de glykemiecontrole onder maximale orale behandeling onvoldoende is, zodat het starten met insuline of incretinemimetica overwogen moet worden. De huisarts is de centrale “manager” van het zorgtraject, stelt een behandelingsplan op met becijferde doelstellingen voor de suikercontrole (HbA1c), bloeddrukcontrole en bloedvetten (cholesterol), volgt de patiënt op en werkt samen met de specialist-endocrinoloog en de diabeteseducator. Zorgtrajecten zijn een eerste stap in de richting van een nieuw zorgmodel – het Chronische Zorg Model – dat op termijn toegepast zou moeten worden op alle DM2-patiënten evenals bij diverse andere chronische aandoeningen. Dit model stelt een geplande proactieve aanpak van chronische ziekten voor, waarbij verschillende hulpverleners samen als één team werken op basis van een behandelingsprotocol dat gestoeld is op wetenschappelijke richtlijnen. Er is evidentie dat dit model de “kwaliteitskloof”, de kloof tussen de werkelijke diabeteszorg en de optimale, theoretische zorg, kan verkleinen. De zorgtrajecten werden in België wetenschappelijk voorbereid door een dubbelproject dat de mogelijkheden voor kwaliteitsverbetering in de eerste lijn bestudeerd heeft. Het deelproject “Het Diabetes Project Leuven” heeft aangetoond dat ook in de Belgische eerste lijn de zorg voor DM2-patiënten verbeterd kan worden. Verder heeft het aangetoond dat het invoeren van een basispakket van ondersteunde maatregelen voor de huisartsen de kwaliteit van zorg gevoelig verbetert. Ten slotte bleek dat artsen die deelgenomen hebben aan het project enthousiast zijn om te werken in dit nieuwe zorgmodel.





Care-trajectory: Type 2 Diabetes Mellitus
In September 2009, the “care-trajectory” Type 2 Diabetes Mellitus has been initiated as a new initiative for chronic care delivery in the Belgian health care system. A care-trajectory is based on the cooperation between 3 contracting partners: the patient, the General Practitioner (GP) and the specialist in the treatment of chronic diseases in order to optimize the patients’ treatment.
A care trajectory can be initiated for all Type 2 Diabetes patients who are treated or should be treated by 1 or 2 daily insulin injections or incretin mimetic drugs. Patients who should be treated by insulin or incretin mimetic drugs, are those who remain uncontrolled (HbA1c-target not reached) despite maximal oral treatment.
The GP is considered the “central coordinator” of the care-trajectory. Together with the patient he elaborates a treatment plan for the patient’s management of Type 2 Diabetes including quantified individual goals (targets) for the control of glucose (HbA1c) blood pressure, blood lipids and a few other parameters. This plan should also be approved by the endocrinologist and the 2 involved physicians are encouraged to confer on the plan and on the specific treatment procedure for insulin.
The care-trajectories can be considered as the Belgian adaptation of the Chronic Care Model, which proposes a planned proactive approach of chronic conditions. All health care workers are supposed to cooperate, working as one team and guided by an evidence-based treatment protocol. There is growing evidence that the implementation of this model in existing health care systems reduces the gap between the quality level of the real care (“quality gap”) for patients with diabetes and the optimal, theoretical quality of care.
The design and implementation of the care trajectories in Belgium were prepared by two scientific projects which investigated the various possibilities to improve the quality of diabetes care, essentially primary care. The Leuven Diabetes project has demonstrated that room exists for improvement in primary diabetes care. Furthermore, it has shown that thus introducing a standard package of support measures significantly improves the quality of care. Finally, it has revealed that this model positively enthusiasms the participating General Practitioners.

download article




35.153.73.72.