PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Componentgeoriënteerde allergiediagnostiek: toepassingen en perspectieven
Author(s): EBO DG, DE KNOP KJ, BRIDTS CH, HAGENDORENS MM, DE CLERCK LS, STEVENS WJ
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 67    Issue: 14-15   Date: 2011   
Pages: 687-695
DOI: 10.2143/TVG.67.14-15.2001007

Abstract :
Componentgeoriënteerde allergiediagnostiek vormt ongetwijfeld een diagnostische aanwinst. De laatste jaren is immers in toenemende mate gebleken dat de techniek niet alleen een betrouwbaar instrument vormt voor de diagnosestelling van IgE-gemedieerde allergieën, maar ook de mogelijkheid biedt tot het opstellen van individuele prognostische sensibilisatieprofielen, het discrimineren tussen klinisch relevante en irrelevante specifieke IgE(sIgE)-antistoffen en het optimaliseren van behandelingsstrategieën, zoals diëten en allergeenspecifieke immunotherapieën. Bovendien heeft de techniek ook al bijgedragen tot de identificatie van geografie- en leeftijdsafhankelijke sensibilisatiepatronen. Of componentgeoriënteerde allergiediagnostiek verder zal doorbreken dankzij de ontwikkeling van nieuwe technologieën zoals microarrays blijft onduidelijk. Vaststaat dat de techniek, om tot de dagelijkse praktijk te kunnen doordringen, verder voldoende klinisch gevalideerd dient te worden. Ook mag men zich vandaag nog niet laten verleiden om componentgeoriënteerde allergiediagnostiek als standaard te beschouwen en de klassieke sIgE-doseringen te verlaten. Zoals uit de tekst zal blijken, blijkt steeds meer dat er met betrekking tot verschillende allergieën duidelijke geografische verschillen bestaan. Daarom zal ook onze eigen ervaring beschreven worden, omdat dit het meest relevant lijkt voor de Belgische praktijkvoering.





Component-resolved allergy diagnosis: applications and perspectives
Diagnosis of IgE-mediated allergies is not always straightforward, as traditional tests can yield equivocal or negative results and provocation tests are hampered by several practical and ethical limitations. During the last decades a new in vitro technique has entered the field of allergy diagnosis, i.e. component-resolved allergy diagnosis (CRD).
This review focuses on the clinical applications of CRD. Although CRD appears promising and may provide the physician with a reliable tool for allergy diagnosis, diagnostic performance requires further assessment and clinical validation. It is anticipated that additional and alternative components will further optimize the performance of CRD and will help the technique to enter mainstream use.

download article




35.153.73.72.