PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Een halve eeuw onderzoek van het bèta-adrenerge signaaltransductiesysteem: van een eenvoudig concept naar een complex model
Author(s): FRAEYMAN N
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 71    Issue: 4   Date: 2015   
Pages: 197-206
DOI: 10.2143/TVG.71.04.2001792

Abstract :
In dit artikel wordt een overzicht gegeven van een aantal biologische aspecten van het adrenerge signaaltransductiesysteem met een speciale focus op het β-adrenerge systeem. Vertrekkend van de eerste publicatie over α- en β-receptoren in 1948 wordt aan de hand van een korte beschrijving van de belangrijkste stappen in het wetenschappelijke onderzoek de evolutie beschreven over een periode van ruim 50 jaar. De voornaamste vaststellingen zijn (1) dat het vroegere model dat uit drie componenten bestond, uitgegroeid is tot een model waarbij minimaal acht componenten rechtstreeks en een groot aantal andere onrechtstreeks betrokken zijn en (2) dat de moleculaire diversiteit binnen elke component kenmerkend is voor de complexiteit van het β-adrenerge signaaltransductiesysteem. Waar mogelijk wordt een band met de huidige of toekomstige ­farmacologische toepassingen beschreven.






Half a century of research of the beta-adrenergic signal transduction system: from a simple concept to a complex model
In this paper a short overview of the biological properties of the adrenergic signal transduction system is provided, with a special focus on the beta-adrenergic system. Taking the paper of Ahlquist from 1948, in which for the first time alpha en beta receptors are mentioned, as a starting point, the principal steps in research in about 50 years are summarized.
The main conclusions are (1) that the earlier linear model consisting of 3 components has evolved into a much more complex model in which minimum 8 components are involved directly and a large number of other components indirectly, and (2) the molecular diversity of each of the components because of the existence of splice variants and point mutations, is characteristic and further augments the complexicity of the system considerably. Whenever possible, reference to pharmacology and therapy is given.


download article




34.230.84.215.