PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: De rol van viscerale hypersensitiviteit in de pathogenese van het prikkelbaredarmsyndroom
Author(s): DEITEREN A, VAN DER LINDEN L, DE WIT A, DE MAN JG, PELCKMANS PA, DE WINTER BY
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 71    Issue: 6   Date: 2015   
Pages: 358-371
DOI: 10.2143/TVG.71.06.2001819

Abstract :
Het prikkelbaredarmsyndroom (“irritable bowel syndrome” – IBS) is een functionele darmaandoening die wordt gekenmerkt door chronische abdominale pijn en een veranderd stoelgangpatroon waar respectievelijk viscerale hypersensitiviteit en een gestoorde motiliteit aan de basis van liggen. De belangrijkste risicofactoren voor het ontwikkelen van IBS zijn stress en inflammatie.
De pathogenese van IBS en de geassocieerde viscerale hypersensitiviteit is multifactorieel, waarbij zowel perifere als centrale factoren betrokken zijn. Op perifeer niveau speelt de activatie van onder andere mestcellen (MC) en enterochromaffiene cellen (ECC) en de vrijstelling van hun mediatoren een belangrijke rol. Ook een veranderde samenstelling van de intestinale flora draagt mogelijk bij tot de pathogenese van IBS. Op centraal niveau worden voornamelijk stress met geassocieerde neuro-endocriene afwijkingen en een verhoogde aandacht voor intestinale prikkels in verband gebracht met IBS. Daarnaast is de prevalentie van psychiatrische comorbiditeiten hoger in de IBS-patiëntengroep.
In de ontwikkeling van nieuwe therapieën voor IBS is het blokkeren van de betrokken receptoren in de darmwand een belangrijk aangrijpingspunt, maar ook stoffen die inwerken op de intestinale flora of darmtransit hebben mogelijk een therapeutisch belang. Centraal werkende geneesmiddelen zoals tricyclische antidepressiva en serotonineheropnameremmers verminderen eveneens de IBS-klachten, hoogstwaarschijnlijk via de modulatie van de pijnbanen.






Irritable bowel syndrome: pathogenesis and associated visceral hypersensitivity
Irritable bowel syndrome (IBS) is a functional gastrointestinal disorder, characterized by chronic abdominal pain and an altered bowel habit in the absence of an identifiable cause. Visceral hypersensitivity and disturbed motility are believed to underlie these symptoms. Stress and gut inflammation have been identified as risk factors for the development of IBS.
The pathogenesis of IBS and the associated visceral hypersensitivity is multifactorial, involving both peripheral and central mechanisms. At the peripheral level, strong evidence points towards a role for activated mucosal immune cells, such as mast cells and enterochromaffin cells. Mediators released by these cells can excite afferent neurons in the gut wall resulting in visceral hypersensitivity. In addition, an altered intestinal microflora might also contribute to the pathogenesis of IBS. Central mechanisms related to IBS pertain primarily to stress-related neuroendocrine dysfunction, altered central processing of visceral sensory information and hypervigilance towards intestinal stimuli. There is also an increased prevalence of psychiatric comorbidities among IBS patients.
New targets for the treatment of IBS can be revealed at the peripheral level by interfering with mediator release and/or blockade of the relevant receptors within the gut wall, while modulation of the intestinal flora may also be of therapeutic benefit. Centrally-acting drugs, such as tricyclic antidepressants and serotonin reuptake inhibitors, may reduce symptoms in a subgroup of IBS patients by modulation of the pain signalling pathways.


download article




52.204.98.217.