PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Differentiële diagnose van syncope
Author(s): NYS A, DE BUSSER R, DENDALE P
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 73    Issue: 22   Date: 2017   
Pages: 22-31
DOI: 10.2143/TVG.73.22.2002470

Abstract :
In dit overzichtsartikel worden de karakteristieken van syncope geïdentificeerd en de etiologie, de diagnose en de therapie ervan uitgebreid besproken.
Ongeveer 35% van de bevolking maakt tijdens zijn leven een syncopale gebeurtenis door. Dit wordt gedefinieerd als het totale verlies van het bewustzijn veroorzaakt door een transiënte, globale cerebrale hypoperfusie. Het bewustzijnsverlies wordt gekarakteriseerd door een snelle onset, een korte duur en een spontaan, volledig herstel.
De oorzaken van syncope zijn erg uiteenlopend, gaande van benigne tot levensbedreigend. Op basis van hun pathofysiologie kunnen er drie categorieën onderscheiden worden: neuraal gemedieerde reflexsyncopes, orthostatische syncopes en cardiale syncopes. Syncope veroorzaakt door een onderliggende cardiale oorzaak is ernstiger en gaat gepaard met een slechtere prognose. Neuraal gemedieerde reflexsyncopes komen het vaakst voor.
Vanwege de vele mogelijke oorzaken kan het een uitdaging zijn om de diagnose op een doeltreffende en kordate manier vast te stellen. In dit artikel wordt aangeraden om in eerste instantie de patiënt zijn voorgeschiedenis, een klinisch onderzoek en een elektrocardiogram (ecg) in beschouwing te nemen voor een eerste, relatief snelle diagnose. Meestal is dit echter onvoldoende en moeten er bijkomende testen worden gedaan om de oorzaak te achterhalen.
Wanneer de juiste diagnose wordt vastgesteld, kan de clinicus de bijpassende behandeling opstarten. De mogelijke behandelingen voor elke categorie van syncope worden opgesomd in dit artikel.






Syncope
The aim of this article is to identify the characteristics of syncope and to give an overview of its etiology, diagnosis and therapy.
Syncope is defined as the complete loss of consciousness due to a temporary, global ce-rebral hypoperfusion. The loss of consciousness is characterized by a rapid onset, a short duration and a spontaneous, complete recovery.
Syncope is a prevalent disorder. As much as 35% of the population has experienced a syncopal event during their lifetime.
Syncope has many causes, from benign to life threatening. Based on the pathophysiology of the cause the different types of syncope are subdivided into three broad categories: neurally mediated reflex syncopes, orthostatic syncopes and cardiac syncopes. In general, an underlying cardiac disorder is a more severe cause and accompanied with a poorer prognosis, while neurally mediated reflex syncope is the most common category.
With the high number of possible causes it might be difficult to make a diagnosis in an effective and determined way. The patient’s medical history, a physical examination and an
electrocardiogram are initial steps to take in order to establish a first and relatively quick diagnosis. However, in some cases additional tests are needed to evaluate the underlying cause.
After the right diagnosis is made, the clinician drafts an appropriate treatment depen­ding on the cause of the syncopal event. The possible treatments for every category of syncope are listed in this article.


download article




54.144.75.212.