PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Beschouwingen rond palliatieve terminale sedatie
Author(s): DEVULDER J, CROMBEZ E, GHIJS L, MORTIER E
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 60    Issue: 3   Date: 2004   
Pages: 159-163
DOI: 10.2143/TVG.60.3.5001791

Abstract :
Palliatieve terminale sedatie is een medische techniek (mogelijk met diverse stadia) toegepast bij patiënten in de eindfase van het leven ter ondersteuning van de symptoomcontrole. Sedatie wordt toegepast bij 5 tot 50% van de terminale patiënten. Deze cijfers omvatten uiteraard alle vormen van sedatie, gaande van orale anxiolytica tot parenterale hypnotica. Men moet bovenstaande cijfers dan ook met enige omzichtigheid interpreteren. Het is duidelijk dat slechts een klein aantal van de stervende kankerpatiënten diepe terminale sedatie krijgt.
Bij terminale sedatie kunnen orale benzodiazepinen en/of neuroleptica aangewend worden. Meestal dient men echter parenteraal midazolam, propofol of barbituraten toe. Bij sommige patiënten worden deze medicaties zelfs gecombineerd met morfine, anticholinergica en corticosteroïden. Het opdrijven van morfine tot somnolentie wordt bereikt, eventueel in combinatie met neuroleptica, benzodiazepinen en/of barbituraten, is niet aan te raden. Hier wordt morfine immers misbruikt als sedativum waarvoor het product niet bedoeld is.
Agitatie, ernstige dyspneu, delirium, onbehandelbare erge pijn, convulsies, verzorging van grote open pijnlijke wonden, ethische problematiek in verband met de zingeving aan het bestaan kunnen als indicatie voor palliatieve terminale sedatie dienen, wanneer de normale terminale verzorging onvoldoende is.
Het is aangewezen ook contact op te nemen met bevoegde collega’s, ervaren in de behandeling van de refractaire symptomen van terminale patiënten.





Considering palliative terminal sedation
Palliative sedation is a medical technique (containing variable stages of sedation) to treat intractable symptoms in patients with an advanced terminal disease. Sedation is needed in 5 to 50% of the hospice cancer patients. These numbers (obtained from hospices) include all forms of sedation (from oral anxiolytics to intravenous hypnotics). One should be cautious to interpret those epidemiological data, as the reader could conclude that most of the dying cancer patients receive deep parenteral sedation, which is certainly not the case.
Terminal sedation is performed either orally by benzodiazepines and/or neuroleptics, either by parenteral infusion of midazolam, propofol or barbiturates. In many patients these drugs are combined with morphine, anticholinergics, corticosteroids and neuroleptics. Some physicians titrate morphine at very high levels to induce somnolence or combine neuroleptics with high doses of morphine, benzodiazepines and/or barbiturates. These last techniques should not be recommended as morphine is misused as drug treatment in this indication.
Terminal sedation is performed in agitation, dyspnoea, delirium, and intractable pain, convulsions, wound dressing care problems and in intractable psychological terminal suffering….
Palliative caregivers are important for the evaluation of palliative terminal sedation and the follow-up of treatment. Palliative sedation is not an alternative for euthanasia but is a useful tool in patients’ support of symptoms. Sedation is possible in a continuous or an intermittent mode.
As such palliative sedation has to be considered as a part of palliative care.

download article




34.229.24.100.