PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Detemir: Een nieuw wapen in de behandeling van diabetes mellitus
Author(s): EECKHOUT B, ANNAERT M, MATHIEU C
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 62    Issue: 8   Date: 2006   
Pages: 626-632
DOI: 10.2143/TVG.62.8.5002450

Abstract :
Het ultieme doel van de behandeling van type 1- en type 2-diabetespatiënten is het bereiken van normoglykemie waardoor het optreden en de progressie van diabetische verwikkelingen kunnen voorkomen worden. Goede glykemiecontrole blijft beperkt door het optreden van hypoglykemie, inherent aan insulinetherapie en zeker aan het intensifiëren van insulinetherapie.
Insuline detemir (Levermir®) is een nieuw insulineanalogon dat door een uniek werkingsmechanisme een stabiel basaal profiel heeft. Toegediend als oplossing, wordt het traag geabsorbeerd uit het subcutane depot en vertoont het een verlengde metabole werking. Het onderliggend mechanisme is zelfassociatie en buffering aan albumine, zowel in het interstitiële weefsel als in het intravasculaire compartiment. In vergelijking met NPH-insuline vertoont insuline detemir een langere werkingsduur, met vooral een lagere variabiliteit in werking.
In klinische studies werd met insuline detemir een vergelijkende glykemiecontrole (HbA1c) bereikt als met NPH-insuline, met echter een lager risico op hypoglykemie en in het bijzonder nachtelijke hypoglykemie. Bij met insuline detemir behandelde patiënten waren de ochtendglykemieën niet alleen lager, maar vooral minder wisselend. Een consistente observatie doorheen de studies was de gewichtsneutraliteit van insuline detemir. Alle effecten waren maximaal in studies waar insuline detemir werd gecombineerd met ultrasnelwerkende insulineanalogons bij de maaltijd.





Detemir, a new tool in the treatment of diabetes mellitus
The ultimate therapeutic aim for patients with type I and II diabetes is to attain normoglycaemia with the goal of preventing the onset or worsening of long-term complications. Current intensive insulin regimens attempt to achieve a 24-h normoglycaemia by substituting insulin activity as close as possible to the fysiological insulin secretion. However proper glycaemic control is limited by the risk of hypoglycaemia inherent to insulin therapy, especially when intensified. The traditional basal insulins display two limitations: the high within-subject variability and the peakactivity of the pharmocokinetic and pharmocodynamic profile.
Insulin detemir, a new basal insulin analogue, reveals a unique protraction mechanism and a more predictable and stable action. Injected as a suspension its depot is only slowly absorbed from the subcutaneous tissues, while exerting a prolonged metabolic action. The mechanism underlying the protracted action is its self-association and albumin binding capacity in the subcutaneous depot and the circulation. When compared with NPH insulin, insulin detemir manifests a longer metabolic action and a significantly lower variability. In comparative trials with NPH insulin, and at better or equivalent levels of glycaemic control, insulin detemir has demonstrated a lower risk of hypoglycaemia, especially nocturnal hypoglycaemia. Furthermore a reduction of the fasting blood glycaemia was observed with less variation. In all clinical studies a significantly lowered weight gain was a consistant finding. All effects were maximal when insulin detemir was combined in a basal-bolus regimen with fast acting insulin analogues.

download article




18.209.104.7.