PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: “Multi-level”-spondylolyse: een ziektegeschiedenis en review van behandelingen
Author(s): ELSEN K, MERTENS J, PEERS K
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 66    Issue: 13   Date: 2010   
Pages: 647-652
DOI: 10.2143/TVG.66.13.2000784

Abstract :
De doelstelling van het artikel is inzicht te verschaffen in “multi-level”-spondylolyse en na te kijken of deze anders dient benaderd te worden dan “mono-level”-spondylolyse. Dit wordt beschreven uitgaande van een klinische casus en een literatuurstudie. Aanleiding hiervoor was een 15-jarige voetballer met acute lumbalgie op basis van bilaterale spondylolyse op niveau L4 en dit 2 jaar na de diagnose van een bilaterale spondylolyse op niveau L5.
De incidentie van multi-levelspondylolyse bedraagt slechts 1,2 tot 5,6% van alle spondylolysen. Dit resulteert in een rapportering van slechts 41 patiënten in verscheidene studies. Wat de pathogenese betreft, lijkt een genetische aanleg een belangrijke risicofactor voor het ontwikkelen van een spondylolyse op een bijkomend niveau. Multi-levelspondylolyse lijkt wat betreft kliniek en prognose grotendeels overeen te komen met mono-levelspondylolyse en op eenzelfde wijze benaderd te moeten worden. Net zoals bij mono-levelspondylolyse is een beenderige heling niet onmogelijk, maar dat is geen absolute voorwaarde voor een goed klinisch resultaat. In afwezigheid van een progressieve listhese is een conservatieve therapie aangewezen. Hierbij heeft relatieve rust (sportverbod) een onbetwistbare plaats. Ondersteuning met een brace verhoogt de kans op botheling niet en lijkt enkel aangewezen voor pijnreductie. Begeleidende stabiliserende oefentherapie lijkt de revalidatie te vervolledigen.





Multi-level spondylolysis: a case report and review of treatment options
The aim of this article is to provide insight into multi-level spondylolysis and to verify whether it needs an approach differing from mono-level spondylolysis. A case-report of a multi-level spondylolysis and a literature review of both mono-level and multi-level spondylolysis are presented.
The case report describes a 15 year old football player experiencing acute low back pain, due to bilateral spondylolysis at L4, two years after a spondylolysis at L5 was diagnosed. Literature data indicate that the incidence of multi-level spondylolysis is 1,2 to 5,6% of all spondylolyses, resulting in the reporting of only 41 patients in multiple studies. Randomized control trials are not available and the data are insufficient to perform a meta-analysis.
Apparently a genetic predisposition, resulting in a weaker pars interarticularis in all vertebrae, constitutes an important factor in the development of a spondylolysis at an additional level. Despite the limited amount of publications, it appears that multi-level spondylolysis corresponds largely to mono-level spondylolysis as regards it clinical presentation, therapy and outcome. Based on these data, multi-level spondylolysis seems to demand the same conservative therapeutic approach as mono-level spondylolysis. A conservative therapy is advised when the patient does not have a progressive lysthesis. Restriction of (sport) activities remains very important in the conservative therapy. Bracing may be indicated in order to reduce symptoms but does not improve bone healing. Exercise therapy seems to complete the rehabilitation of a mono- and multi-level spondylolysis.

download article




54.81.69.220.