PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Neurocardiogene syncope: diagnose, differentiaaldiagnose, pathofysiologie en behandeling
Author(s): LUYKX M, HUYBRECHTS W, ECTOR H
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 66    Issue: 14-15   Date: 2010   
Pages: 683-691
DOI: 10.2143/TVG.66.14-15.2000791

Abstract :
Syncope is een vaak voorkomend probleem dat zeer veel oorzaken kan hebben. Syncope wordt gedefinieerd als een plots optredend snel bewustzijnsverlies dat gepaard gaat met verlies van posturale tonus die snel spontaan opklaart.
Neuraal gemedieerde reflexsyncope is de meest voorkomende oorzaak van syncope, zowel bij kinderen als volwassenen. Het wordt vaak gezien bij patiënten zonder onderliggend structureel hartlijden of neurologisch lijden. Neuraal gemedieerde reflexsyncope omvat het sinus-caroticussyndroom, situationele syncope en neurocardiogene syncope (“vasovagale syncope”).
Neurocardiogene syncope is veruit de meest voorkomende oorzaak van syncope. Een adequate diagnose en differentiaaldiagnose is uiteraard belangrijk om het verdere beleid te bepalen. Niettegenstaande de pathofysiologie zeer belangrijk is voor de behandeling van neurocardiogene syncope, blijft het juiste mechanisme echter nog steeds onduidelijk. De laatste jaren is er veel aandacht gegaan naar eventuele medicamenteuze behandelingen; momenteel zijn er echter weinig gerandomiseerde placebogecontroleerde studies beschikbaar.
Deze bijdrage tracht tevens een overzicht te geven van de mogelijke farmacologische opties ter preventie en behandeling van neurocardiogene syncope enerzijds en anderzijds een rationeel gebruik hiervan te rechtvaardigen.





Medical treatment of neurocardiogenic syncope
Syncope is a symptom, not a disease, and may be classified according to its cause, the most common being a neurocardiogenic syncope.
Neurocardiogenic syncope (also known as vasovagal syncope) is a benign condition characterized by a self-limiting episode of systemic hypotension.
The mainstay of management is education of the patient to avoid situations that predispose to syncope, with anxiety management, coping skills, and reassurance of the patient and others that it concerns a benign and self-limiting condition.
Drug treatment includes beta-blockers, alfa-agonists, selective serotonin reuptake inhibitors, midodrin, fludrocortisone, disopyramide and anticholinergic agents.
Finally, more randomised controlled clinical trials are needed to assess the efficiency of the various strategies applied.

download article




34.236.170.48.